/ 26 آيات خدا بشارت دهندگان به رحمت و بيم دهندگان از عذاب رهنمودهايى از آيات : چون به آسمانها و زمين نظر بيفكنى ساده‌ترين فكرى كه از ذهن تو مىگذرد اين است كه آن دو را دستى مىگرداند و حركتشان به اختيار خود نيست . پس آن دو مملوك و فرمانبردار ذات بارى هستند و خداوند كه داراى مشيت مطلقه است مالك آسمانها و زمين است ، در خلال عطايا و نعمى بىپايان كه بندگانش را ارزانى مىدارد اين اطمينان را در آنها به وجود مىآورد كه بىپناه رهايشان نكرده ، بلكه بر خود مقرر ساخته كه مشمول رحمت خود قرارشان دهد . پس چه بهتر از اين كه بندگان به او پناه برند و از رحمت و بخشايش او متمتع شوند . اين انديشه‌اى است كه در آيهء نخست اين بخش موج مىزند ، انديشه‌اى كه ما را با خدايمان آشنا مىكند آن سان كه گويى او را به چشم خود مىبينيم . و خداوند مالك هر چيزى است كه با وجود حركت شب و روز به او آرامش يافته و به رحمت او آرام گرفته است . زيرا رحمت خدا مردم را وا مىگذارد تا بر اساس نظامى كه بدان اطمينان و آرامش يافته‌اند حركت كنند با آن كه زمان با نيرويى هول انگيز در حركت است به او سكون و آرامش گيرند . زيرا سبب است كه سراسر عالم وجود به يك قدرت مطلقه كه آسمانها و زمين را آفريده است وابسته است و اوست كه هستى را تغذيه مىكند بىآن كه خود نيازى به تغذيه داشته باشد . در اين طوفان عظيم كه هر لحظه در حالى است هولناك ، بنده به خداى خود تسليم مىشود تا براى خود / 27 از او تكيه‌گاهى مطمئن حاصل كند . سپس اى بندهء خدا از مشركان